Czym jest autyzm, a czym zespół Aspergera? Jak je odróżnić?

Zarówno zespół Aspergera, jak i autyzm najczęściej diagnozuje się u dzieci. Zespół Aspergera jest uznawany za delikatną odmianę autyzmu. Jednak te dwa schorzenia można rozróżnić. Po prostu trzeba się im bliżej przyjrzeć.

Zespół aspergera

Charakterystyka autyzmu

Autyzm charakteryzuje się przede wszystkim wycofaniem. Cierpiący na autyzm ma problemy z relacjami międzyludzkimi. Nie potrafi się komunikować, mówić o swoich odczuciach i potrzebach. Osoba z autyzmem najlepiej czuje się we własnym towarzystwie. Choroba najczęściej rozpoznawana jest u dzieci w wieku rozwojowym, jeszcze przed ukończeniem 3 roku życia. Pierwsze objawy z reguły zauważają rodzice, którzy spędzają czas z dzieckiem i widzą, że nie nie rozwija się ono prawidłowo. Przede wszystkim nie reaguje na to, co opiekunowie mówią, nie wykonuje prostych poleceń. Ponadto dziecko w przedszkolu bądź na placu zabaw nie wykazuje chęci nawiązywania znajomości, nie chce się bawić z innymi.
Dodatkowo u dziecka z autyzmem pojawiają się zaburzenia mowy. Początkowo nie gaworzy, a następnie nie mówi. Potrafi wypowiedzieć krótkie słowa, jednak złożenie całego zdania jest sporym wyzwaniem lub okazuje się zupełnie niemożliwe. Więcej o zdrowiu przeczytasz na naszej stronie głównej.
Dziecko z autyzmem jest bardzo zamknięte w sobie, spokojne i cierpliwe. Jednak tylko do czasu, jeśli coś mu nie odpowiada, potrafi wpaść w złość lub wybuchnąć agresją. Nie akceptuje dotyku, nawet ze strony najbliższych. Nie chce się z nikim komunikować, nie odpowiada na zadane pytania.
Autystyczne dziecko nie reaguje na ludzkie emocje, bardziej przywiązuje się do rzeczy. Poza tym chore dziecko ceni sobie rutynę i w codziennych czynnościach lubi używać tych samych przedmiotów.
Dzieci z autyzmem czasami wykazują się bardzo dobrą pamięcią. Ich zainteresowania są często ograniczone, więc pogłębiają wiedzę na dany temat. Nieraz w wybranej dziedzinie wiedzą więcej niż dorośli.

Charakterystyka zespołu Aspergera

Zespół Aspergera nazywany jest łagodniejszą formą autyzmu. W większości przypadków choroba również diagnozowana jest we wczesnym dzieciństwie. Dziecko cierpiące na zespół Aspergera nie wykazuje chęci kontaktu z innymi ludźmi. Podobnie jak w przypadku dzieci autystycznych nie czuje potrzeby zawierania przyjaźni, nie zwraca uwagi na uczucia innych ludzi. Ponadto w przypadku tej choroby dziecko nie lubi zamieszania, istotna jest dla niego rutyna, powtarzalność czynności.
Zespół Aspergera powoduje u dzieci niechęć do zmian. Jeśli już jakieś nastąpią, to bardzo ciężko im się zaadoptować w nowej sytuacji.
Wąski zakres zainteresowań pozwala stać się chorym specami w danej dziedzinie.

Autyzm

Porównanie obu przypadłości

Mogłoby się wydawać, że autyzm i zespół Aspergera to ten sam problem. Rzeczywiście obie przypadłości są bardzo podobne. Jednak kluczową różnicą jest komunikacja z innymi. Choć ludzie cierpiący na zespół Aspergera niechętnie rozmawiają z innymi lub nawiązują przyjaźnie, to z biegiem czasu przełamują swoją ograniczenia i w miarę swoich możliwości funkcjonują normalnie. Oczywiście nic nie przychodzi samo. Istotną rolę odgrywa terapia, podczas której osoba zmagająca się z zespołem Aspergera inaczej spojrzy na świat. Odpowiednio przeprowadzona terapia pozwala na zmianę sposobu myślenia o innych ludziach. Dzięki temu chorzy lepiej poradzą sobie w dorosłym, samodzielnym życiu.
Podczas zmagania się z autyzmem również stosowane są terapie, jednak jest to na tyle silne schorzenie, że wymaga sporego wysiłku i wiele poświęconego czasu. Rodzice dziecka muszą liczyć się z tym, że będą dłużej się nim zajmować niż opiekunowie rówieśników. Osoby dorosłe cierpiące na autyzm mogą funkcjonować w społeczeństwie, jednak muszą mieć dostęp do profesjonalnej pomocy. Ponadto często żyją samotnie i wykonują zawody, które nie wymagają współpracy. Chorym na zespół Aspergera łatwiej przychodzi życie w dorosłym społeczeństwie.